De stekkers
Een groot voordeel van de vorige versies van USB was de backwards compatibility, wat erop neer kwam dat je een USB 2.0 apparaat ook werkend kreeg op een USB 1.0 host. De snelheden werden dan wel teruggeschroefd, maar het werkte wel. Die mogelijkheden blijven bij 3.0 nog steeds behouden, maar de 4-pins stekker wordt wel uitgebreid met vijf extra pinnetjes. Deze zijn slim achterin de stekker gemonteerd, zodat 2.0 apparaten er niks van merken en gewoon op 2.0 snelheden werken. Is het moederbord echter uitgerust met USB 3.0 connectoren, dan kunnen hogere snelheden gehaald worden. De stekkers (op apparaten) die volgens de 3.0 specificaties zijn gemaakt, zijn goed te herkennen aan het stukje plastic in de connector, dat is dan namelijk blauw in plaats van wit.


Van de vijf nieuwe pinnen zijn er twee voor het verzenden van data en twee voor het ontvangen. De middelste pin is een extra ground. Er is dus geen nieuwe aansluiting voor de 5V, waaruit blijkt dat de twee oude pinnen voor het leveren van de spanning nog steeds worden gebruikt. Ook bij USB 3.0 zijn deze twee pinnetjes iets langer dan de twee oude datapinnen, om eerst de voedingsspanning op het apparaat te zetten voordat er data gaat lopen.

Veel mensen hebben moeite met het correct inpluggen van een USB stekker. Bij veel apparaten moet het inpluggen echter helemaal geen problemen opleveren, want bovenop de stekker staat het USB logo. Dat is al jaren zo, een apparaat krijgt niet eens een certificaat als dit logo op de onderkant staat!

Naast een nieuwe USB A stekker, komt er ook een nieuwe USB B stekker. Deze is compleet anders dan de bestaande stekkers en is dus ook niet backwards compatible met andere stekkers.

De kabels
Er verandert veel aan zowel de signalen als de stekkers, en dus ook aan de kabels. Waar voor Hi-Speed USB nog een simpele 4-aderige kabel nodig was met een twisted pair, is een SuperSpeed kabel een stuk voller. De vier kabels van 2.0 worden namelijk uitgebreid met twee twisted pairs. Beide paren hebben ook nog een extra afschermingsfolie en een eigen ader ter afscherming. Deze extra aders zitten verbonden met het middelste pinnetje in de nieuwe connector.


Binnenin is het dus wat voller, waardoor de kabels ook wat dikker worden. Hi-speed kabels waren zo'n 4 tot 5mm in diameter (tragere apparaten hebben soms nog dunnere kabels), voor SuperSpeed is een dikte van 5,5mm de norm. Dit is ongeveer even dik als een UTP kabel.

Aan de maximale lengte verandert ook iets. USB 1.1 werkte maar tot 3 meter zonder eventuele versterker, 2.0 tot 5 meter en voor 3.0 is er niet eens een maximum lengte vastgelegd! Wil je gebruik maken van SuperSpeed snelheden, dan is de verwachting echter dat je wel vastzit aan maximaal 3 meter kabellengte.