Met alle aandacht voor die ene RTS die binnenkort in de winkels komt te liggen, zou je bijna vergeten dat het strategiegenre ook andere invalshoeken kent. Niet koortsachtig klikken op felgekleurde beestjes, maar geduldig afwachten en plannen smeden. Ubisoft werpt zich in de strijd met R.U.S.E., een op z’n zachtst gezegd unieke combinatie van grootschalige strategie en poker. Pasgeleden konden we ons voor de tweede keer uitleven op de multiplayer van het WOII-spel.

In eerste instantie lijkt het alsof we met een doodgewone RTS te maken hebben. Je stuurt trucks naar voorraadsilo’s, zet wat productiegebouwen neer en bouwt je leger. Maar al snel blijkt dat informatie van levensbelang is, zodra dat prachtige tankbataljon aan flarden wordt geschoten door in bossen schuilende antitankwapens. In R.U.S.E. is informatie en misleiding de sleutel naar de overwinning. Regelmatig krijg je tijdens het spel de beschikking over zogenaamde ‘Ruses’. Hiermee kun je bijvoorbeeld een nep luchtaanval uitvoeren of met radiostilte de bewegingen van troepen in een sector stilhouden.

R.U.S.E. ruilt de hyperactieve klikfestijnen van andere realtime strategiespellen in voor het betere blufwerk en hinderlagen. Waar het spel zich in onderscheid is dat je het hele speelveld kunt zien, zonder enige vorm van Fog of War. Met de Ruses kun je vervolgens manipuleren wat je tegenstander te zien krijgt. Zo kun je hem laten denken dat je een grootschalige luchtaanval aan het voorbereiden bent. De sukkel besteedt dan een hoop van zijn geld in luchtafweergeschut, terwijl jij tanks en artilleriegeschut op hem af stuurt. Het is kiekeboe spelen met Pershings.

De zes grootmachten van het Westerse front zijn al aardig gebalanceerd en hebben een uitgebreid arsenaal tot hun beschikking. De regelmatige crashes van de vorige open beta zijn verholpen, al is de netcode van R.U.S.E. nog altijd erg gevoelig. We hopen dat in de uiteindelijke versie mensen wat minder snel uit een potje worden geknikkerd, maar voorlopig kunnen we niet wachten tot we het volledige spel in de handen krijgen. Zodra we dat andere strategiespel hebben uitgespeeld, uiteraard.

