Hoge gebouwen vangen veel raketten. Deze aloude volkswijsheid zien we regelmatig terug in verschillende games, maar het gevolg valt vaak zwaar tegen. Na een prachtige oranjerode vuurbal is een tijdelijke schroeiplek het enige dat nog herinnert aan de aanslag op de stabiliteit van de wolkenkrabber. De belofte van ‘fully destructible environments’ is al vaak gebroken, maar deze keer lijkt Volition Software het dan toch gelukt te zijn. Dat Red Faction: Guerilla een technisch hoogstandje is staat al vast, maar valt er ook wat lol te beleven of zitten we met een veredelde techdemo opgescheept?
Beter rood dan dood
In de tweeëntwintigste eeuw is de kolonisatie van Mars in volle gang. Na een paar opstanden is de Earth Defense Force gekomen om de kwaadwillende Ultor Corporation van de planeet te schoppen. In de decennia die daar op volgden is Mars flink omgebouwd tot een plek waar je de lucht kunt ademen en plantjes al hier en daar uit de grond groeien. Vervelend genoeg blijkt de EDF net zo’n onderdrukker als de verslagen mijnwerkersorganisatie. Dat ondervindt explosievenexpert Alec Mason als hij op uitnodiging van zijn broer Dan op Mars aankomt om een nieuw leven te beginnen. Dan probeert broerlief in te lijven bij de verzetsbeweging Red Faction. De EDF komt tussenbeide, met een dode Dan en een pissige Alec tot gevolg. Zo levert het spel in vijf minuten een beweegreden om zo veel mogelijk gebouwen van de Earth Defense Force op te blazen. Alsof we een reden nodig hebben.
PDF 
